Hindi pa kita nakasama mag-isa
Palagi, kahit sa pagdalaw mo sa panaginip,
Palagi kang may kasamang isa o dalawa
Hindi ko alam kung iyun ba ang iyong gusto
O baka takot lang ang tadhana sa ikaw at ako
Maiwan ang tayo sa isang ispasyo't magkaron ng delubyo
Ngunit, kung meron man akong pinaniniwalaang dahilan
Sila'y mga nagsisilbing protekston mo lamang
Sa mga panganib at pagkasira na maaring idulot ko muli sa'yo
Maraming beses na kitang dinala sa panganib
Maraming beses mong inalay ang 'yung buhay sa akin
Nakita nila, nakita ng mundo at tadhana ang dalisay at wagas mong pagmamahal
Palagi kang may kasama, nung minsan nga nagalit pa sila
Huwag ko na daw banggitin ang 'yong ngalan
At tinanggap ko lang ang hagupit ng poot nila
Tama lang sila, ngunit sana'y alam nila
Na katulad nila'y nais kong manatili kang ligtas at buo
Malayo at malaya sa aking tanikala
Ngunit nung minsang sinubukan kitang ngitian,
Tinanong ng 'yung kasama kung ba't pa kita nginingitian
Hindi ako sumagot ngunit naunawaan ko ang buong konsepto
Bakit nga ba kita ngingitian pa,
Kung di ko naman paninindigan ang idudulot nito sa'yong ligaya?
Kaya't hahayaan ko na lang humadlang sila maging ang tadhana
Ngunit aaminin kong patuloy kong dadalhin ang tanong
Takot ba ang tadhana sa delubyo ng ikaw at ako?
O isinumpa ng langit ang ganuong klase ng pag-ibig?
No comments:
Post a Comment