Nagmamahal ng Totoo

Mahal kita sa paraang 'di mauunawaan ng iba

Dahil sino nga ba ang magmamahal ng lubos

Pagkatapos ay hahayaan lang ito lumayo?

Sino nga ba ang nakatagpo ng hiwaga

Pagkatapos ay itatago lang sa mga tula?

Ngunit sadyang 'di ko maikakailang mahal nga kita

Dahil sino nga ba ang magmamahal na walang hinihintay na tugon?

Basta't alam na masagana at maligaya ka sa'yong mundo

Sapat nang mag-umapaw ang pagmamahal kahit 'di ito mahawakan

Dahil ang taong nagmamahal nang totoo

Hindi nakabatay sa pag-angkin ang lalim at rubdob

Na tila ba kahit kaya kang angkinin ay mas piniling manatiling malayo

Dahil hindi makasarili ang pag-ibig na totoo

Ngunit aaminin ko, may dalang kabigatan din ito

Dahil mas malalim masaktan ang taong nagmamahal ng totoo

---hindi pangkaraniwan pero lubos at totoo.

ikaw at ako

Sa likod ng katamikan, 

Sa likod ng saradong pinto, 

Nakatayo ako at naghihintay sa katok mo, 

Hindi ka umiimik o 'ni humihikbi,

Alam kong nakatayo ka, naghihintay sa 'king pagsilip,

Dahil 'di ko narinig ang 'yong yabag palayo sa 'kin

At kahit pareho tayong nagsara ng pinto, 

Pareho din naman tayong nag-aabang

Ako sa katok mo, ikaw sa pagsilip ko

Ngunit kung lubos nga nating kilala ang isa't isa,

Alam nating ito'y habang-buhay na paghihintay

Ngunit, alam din natin na wala pang isang segundo,

Tutugon ang ikaw at ako,

Ako, ang pagbukas sa katok mo, 

Ikaw, na sasalubong ng ngiti sa pagsilip ko,

Ngunit paano tutugon ang ikaw at ako

Kung walang katok mula sa'yo,

O kung walang pagsilip mula sa akin sa likod ng pinto?

Ngunit ang pinaka malaking tanong siguro,

Bakit pareho pa rin tayong nakatayo,

Sa pagitan nitong isinarado nating pinto?

At ang pinaka nagsusumigaw na sagot siguro, 

'Di dahil nag-aabang tayo ng pagkakataon tumugon,

Kundi, dahil nakatagpo tayo ng rason...

...sa pag-iral ng ikaw at ako

Panaginip

Dumadalas ang pagdalaw mo sa aking panaginip

At ngayon, mag-isa ka lang sa iyong pagdating

Mas lumalapit ka na din sa dating malawak na pagitan natin

At sa tuwing paggising ko, mapapatanong ako,

Tulad ngayon, walang mensahe mula sa'yo,

Ngunit sa aking kaarawan, tumambay ka sa panaginip ko

Imposible 'yun mangyari,

Alam ko kung gaano mo sinisuguro ang pagitan sa atin

Kaya marahil, at mas tamang isipin...

Hindi kaya ako na ang dumadako sa sariling panaginip mo?

Narinig mo, Ngunit hindi

Nung gabing sinabi mong ako'y iyong mahal

Tumawa lang ako, 

At marahil, nasaktan ko ang inipon mong lakas ng loob

Ngunit, muli, binasa mo akong mali

Dahil sa maiksing halakhak ko, 

Duon nakapaloob ang lahat ng aking emosyon

Narinig mo ang tinig na tumatawa

Ngunit hindi ang pusong nadudurog

O nagtatanong ng paano na?

Ngayon mo sabihin sa akin,

Paano mo iibigin nang walang hanggan

ang taong 'di mo naririnig pag siya'y walang imik?

Takipsilim

Pinadalhan mo ko ng litrato ng takipsilim

Ngumiti ako at sinabing ang ganda nito

Nung sumunod na araw nabalitaan ko ang iyong kasal

Natawa ako, dahil huli na nung napagtanto ko

Mas madaling magpadala ng litrato ng takipsilim

Kaysa sabihing "paalam, may minamahal na kong iba, giliw"

Heto Na Naman

Heto na naman ang panahon kung saan tinatawag ako ng pagsusulat, 

Iwan ko daw ang anumang ginagawa ko at mas lumapit sa kanya

Siya daw ang bahala sa akin na para bang may kapalit na salapi ang bawat kong titik

Mahirap hindian, o hindi ko kayang hindian

Nakapaglabas na ko ng mga tula at kwento

Pero heto siya hinihila pa din ako sa kanya

Wala kong inspirasyon, tugon ko sa kanya, 

"Sinungaling..." sabay pitik sa aking bunbunan

May mga bagay na hindi ko sa kanya maikukubli

"...wala kang inspirasyon sa trabaho, 

pero sa akin, umaapaw,

na kung minsa'y iyong pinipigilan pa

Ako na lang kasi ang trabaho mo, nagsusumamo ako"

Ngumisi ako, ano pa nga ba?

Oras nga ng trabaho ko at heto, ikaw ang ginagawa ko.

Aking Ikaw

Sa ika-pitong beses kong pagbagsak

ika-labing apat Mo akong sinalo

palaging sobra ang bigay Mo

kung minsan ay nag-uumapaw pa ito

Ikaw ang ilaw, sandigan, at lakas

ang tanging kapit sa mga paghakbang

inari Mong Sa'yo 'di dahil karapatdapat ako

kundi dahil sa kung sino Ka at ano ko Sa'yo

Sapat nang marinig ang lagi Mong sambit

"Hindi ka maaagaw, palagi kang sasamahan"

"Mahal kita mula pa nung una, 

ngayon, at walang hanggan," nawa'y 'di ko makal'mutan.

Saka Na

Minsan ko nang sinabi, 

Na ang paglikha ko ng katha,

Di nakabase sa palakpak ng kung sino

Ngunit, may panahon, 

Na humihingi ito ng tugon, tulad ngayon,

Ayos lang bang ako naman ang hihingi niyon?

Ipagkakait ko muna sa mundo

Ang mga kathang nagdudulot ng tanong

Saka na ibabahagi ang bigat ng pagnanais ituloy... 

Pagkat para saan pa ang pagsamo,

Kung wala namang handang tumugon

Ikaw ba'y napangiti, napangisi, o nadurog ko

Ilalapat na lang muna sa espasyo, 

Na laan lang sa mga matang tunay na may gustong 

Maglakbay sa bawat titik, tugma, pangungusap, tutunghayan

...ang ating kwento

Palagi Kang May Kasama

Hindi pa kita nakasama mag-isa

Palagi, kahit sa pagdalaw mo sa panaginip,

Palagi kang may kasamang isa o dalawa

Hindi ko alam kung iyun ba ang iyong gusto

O baka takot lang ang tadhana sa ikaw at ako

Maiwan ang tayo sa isang ispasyo't magkaron ng delubyo

Ngunit, kung meron man akong pinaniniwalaang dahilan

Sila'y mga nagsisilbing protekston mo lamang

Sa mga panganib at pagkasira na maaring idulot ko muli sa'yo

Maraming beses na kitang dinala sa panganib

Maraming beses mong inalay ang 'yung buhay sa akin

Nakita nila, nakita ng mundo at tadhana ang dalisay at wagas mong pagmamahal

Palagi kang may kasama, nung minsan nga nagalit pa sila

Huwag ko na daw banggitin ang 'yong ngalan

At tinanggap ko lang ang hagupit ng poot nila

Tama lang sila, ngunit sana'y alam nila

Na katulad nila'y nais kong manatili kang ligtas at buo

Malayo at malaya sa aking tanikala

Ngunit nung minsang sinubukan kitang ngitian, 

Tinanong ng 'yung kasama kung ba't pa kita nginingitian

Hindi ako sumagot ngunit naunawaan ko ang buong konsepto

Bakit nga ba kita ngingitian pa, 

Kung di ko naman paninindigan ang idudulot nito sa'yong ligaya? 

Kaya't hahayaan ko na lang humadlang sila maging ang tadhana

Ngunit aaminin kong patuloy kong dadalhin ang tanong

Takot ba ang tadhana sa delubyo ng ikaw at ako?

O isinumpa ng langit ang ganuong klase ng pag-ibig?

Gaano | How Deep

Gaano

Naiinis ako sa tuwing maririnig kong nanghihinayang ka

Na para bang ginawa mo ang lahat para ako'y manatili

Na para bang narinig ko kung gaano mo ko iniibig

Isa lang naman ang dahilan kung bakit siya at hindi ikaw

Sa mga pagkakataong nakita mong dapat tumigil

Sumuong siya at siniguradong payapa ako sa kanyang bisig

Nung napawari ka sa mga demonyong iyong namasid

Lalo niya akong niyakap at itinaboy silang palayo sa akin

Habang ikaw ay natutulala, patuloy siyang humahakbang

Sa iyong pagsambit ng mga panalangin para sa akin, 

Siya ang naging tugon, mga pagdinig sa 'yong mga dalangin

Ngayon, napagtanto mo na ba ang iisang dahilan kung bakit siya?

Giliw, hindi ka naman kumilos para ako'y makamtan,

Nakakabingi ang pagmamahal niya, habang ang sa'yo'y,

Di ko alam kung nagawa bang marinig kahit ng malamyang hangin

Kaya nakakainis sa tuwing maririnig kong nanghihinayang ka

Ano bang ginawa mo para ako'y manatili?

Lubos ko siyang minamahal, huli na para sabihin mo kung gaano ang sa'yo

How Deep

I find it funny hearing how much you're regretting now

That as if you've done everything to make me stay

That as if I've heard how deep your love is for me

If you look at it, there's only one reason why him, not you

In circumstances that you foresee as a halt

He bravely kept going to secure my peace

When you got distracted by the demons you saw lingering, 

He held me tighter and chased them all away

While you are left wondering, he is taking actions

You utter prayers for my whole being, 

He is the answer to your prayers for me

Now, do you get to see the only reason why him? 

Oh you funny thing, you did not pursue me at all

His love is expressed so loud and in echoing sounds, while yours,

Is perhaps, not even heard by the soft breeze

That's why I find it funny hearing you regret it

Did you at least try to make me stay? 

I've grown deeply in love with him, it's too late to let me know how deep is yours

Oo

May isang enkwentro na ikwekwento ko sa'yo,

Nagusap kami ng taong pinagseaelosan mo, 

Ah, hindi ba? Okay, edi hindi, o siya,

Hayaan mong ituloy ko na nga ang istorya

May mga bagay kaming pinagusapan, 

Pero dun tayo sa highlight ng kwentuhan, 

Tinanong niya ko kung kaya ko ba siyang mahalin, 

Sa mahabang panahon o walang katapusan, 

Na walang ibang iibigin kundi siya lang, 

Sandali akong nag-isip at sumagot ng "oo" 

Ngumiti siya... O, teka, san ka pupunta? 

Sandali nga, at hindi pa naman tapos ang istorya, 

Sigurado ka? Sigurado kang ayaw mo na malaman pa?

Kung 'yan ang gusto mo, sige, umuwi kang luhaan, 

Pero kung ako sa'yo makikinig pa ko ng ilang minuto

Mamaya ka na kasi mainis, at basta s'akin ay makinig,

Kasi alam mo bang nakakatawa kung iyong iisipin,

'Di ba't ako'y sandaling nag-isip bago tumugon ng "oo"

Rumihistro sa isip ang basehan ng aking sagot na 'to

Isang tunay at dalisay na imahe ang malinaw na tugon

Nakita kita, at kung gaano katagal na kitang iniibig, walang iba

Oo, kaya kong magmahal ng walang iba, sa mahabang panahon, 

Giliw, ikaw ang basehan ng aking tugon.

Hele

Lumipas na ang Nobyembre, 

kasabay nito ay tinangay niya ang bigat, ang lungkot,

na palaging di magawang maipaliwanag, 

sa simpleng salita o maging ng siyensya

Ibinulong sa hangin ang taimtim na pasasalamat,

isang laban muli ang tahimik na napagtagumpayan,

At bukas, sa mga susunod na araw

ay maaring magaan, mananatili sa hele ng kamusmusan,

Dahil sa muling paglipas ng labing dalawang buwan,

haharap muli sa pakikipagbunuan,

Ngunit, saka na titingnan ang araw na iyon,

Sa ngayon, dito muna, dito lang,

Magaan at may lubos na galak,

Hahayaang malunod sa hele ng kamusmusan,

Saka na iisipin kung anong klaseng bigat na naman,

ang papasanin ng puso at kaluluwang Diyos lang ang may alam

Tadhana

Kapag nakita mo akong nakatulala sa'yo

Mamili ka lang sa dalawa na maaring laman ng isip ko:

Una ay pagkamangha sa buong pagkatao mo

Na tila ba'y isang himala na naging isa ang ikaw at ako

Ikalwa ay bagabag at takot na baka tayo ay magtapos

Na baka dumating siya at ariin ang hinablot ko sa pagkakataon

Dahil giliw, hindi ko wari kung ito'y iyong alam,

Ika'y inagaw ko lang sa istorya ng iba, o sa istorya n'yong dalwa

Giliw, ginulo ko ang nakatakda niyong tadhana,

Nung ika'y aking hagkan at kailanman 'di na pinakawalan

At heto akong nakatulala sa'yo at hinihiling na sagutin mo:

Pipiliin mo ba siya kapag dumating na?

O mananatili ka sa panibagong istorya na tayo na ang bida?

Koleksiyon ng mga Tula

 

Winika mo sa akin

Palagi mo kong pipiliin,

'yun ang winika mo sa akin.

Lubos ang aking galak sa ika-una, ikalwa, 

ikasampu't ikasandaang bes mong pagpili sa 'kin. 

Mga ngiti ko lang ang nakikita mo,

ngunit lumulundag ang aking puso. 

Pero bakit nung kasama na siya sa pagpipilian,

hindi mo na binanggit ang aking ngalan?

Bakit parang hindi mo ata pinanghawakan,

'yung pangakong sa akin ay 'yong binitawan?

Hindi ba't palagi mo kong pipiliin,

'yun ang winika mo sa akin?

Pero teka, tila mali ang aking nadinig,

O mas tamang sabihing pinili ko lang ang gusto ko marinig,

Dahil sa aking pagbaliktanaw sa 'yong buong pagkasabi sa 'kin,

"Palagi kitang pipiliin, basta ba 'di siya kasali.", walang kurap mong sabi.

Oo,

pinili

ko

nga

lang

ang

gusto

ko

marinig,

dahil nandito na tayo, sa kumpletong pangungusap mo.

Preempt

Hahayaan kitang lumisan,

Kahit mga mata ko'y 'di ka pipigilan, 

Pero alam kong pagdudusahan ko 'to,

Nang mahabang panahon...

...o maaaring hindi matapos

Masyado mong inasa sa buwan at mga tala

Maaari Ba

Kapag hindi na ako nagdudulot ng ngiti

Sa mga labi mong hindi ko na maangkin

Kapag hindi na ako ang laman ng isip sa gabi

O sa umagang di na ako laging kaparte

Na para bang ako'y nagsusumiksik,

Ipinipilit ang sarili na dati namang hindi. 

Maaari bang huwag ka nang magkunwari

Na ito'y normal, na tayo'y ayos pa rin. 

Kahit nakasampal na sa mukha natin

Na ang pagbabago ay talagang kay laki

'Yung mapapatanong ka "ba't ba ko nahumaling?"

Dahil limot na ng puso't isip 'yung dati,

Kung saan ang 'yong salita'y kay tamis at giliw,

Kulang ang oras at araw sa'ting paglalandi

Kung saan napapatawa mo pa akong maigi

Na wari ba'y ako 'yung mundo na iyong pinili

Walang iba, walang sila, tayo lang sa paligid.

Naalala na lang sa t'wing mapapatanong ng bakit... 

"Bakit ba 'ko nahumaling, ba't nagbago ka, giliw?"

Ano, Paano

Anong sasabihin mo sa pusong pagal?

Sa pusong sugatan at tila ayaw na lumaban?

Paano mo ilalagay ang mga tunay na ngiti sa kanyang mukha? 

Pilit na hinahakbang ang paa,

Ito ba'y ikinatutuwa? O kagaya niya'y ikinababasag din ng iyong pusong 'di niya mawari kung saan gawa?

Nilaga

Habang namimili ng lahok

Beef cubes siya'y dumampot

I don't need that bigla kong tugon

Siya'y umatras at bahagyang lumayo

Ikaw ba ang magluluto? Tanong ko. 

Iling lang ang kanyang sagot. 

Ang tindera'y napangiti na lang sa sulok

Walang muwang na espesyal ang araw na 'to

Kaya nga siguro ako'y magluluto? 

Ngunit bakit ako nga'y magluluto,

Kung espesyal pala ang araw na ito?

Sakanya'y tumingin, tanong ko'y nasagot.

At sa kanya na lamang kayo magtanong, 

Anong lasa ng unang anibersaryo?

O ng nilagang walang beef cubes sa timplado.

Sa huli, pareho naman kaming nakangiti.