Pangalawang Pinakamataas na Uri ng Pagmamahal Part 2

'Di ba favorite mo 'yung One Piece? 

Oo. 

Bakit wala kang reaksyon, e sikat na sikat sa mga memes 'yun kada may ilalabas na update. 

Wala namang humihingi ng reaksyon ko. Saka walang makakaunawa. 

Try me. 

Saang part ba? 'Yung recent?

Sige, magsimula tayo sa recent. 

Well, I think, para sa ibang level ng pang-unawa, love triangle si Imu, Joyboy, at Lily. Pero on a deeper and wider perspective, Imu represents a controlled world, a systematic world na siguro gusto niyang pamunuan, while Joyboy represents freedom, world without walls, no one can dictate you to pay taxes or be in a 9 to 5 job kasi may mga pananim ka sa tabi ng bahay mo na pwede mong pitasin once magutom, or mangisda sa dagat kung gusto mo, anytime pwede ka umakyat ng bundok, you are always close with the nature. Kasi admit it or not, sino lang ba ang higit na nakikinabang sa mundong controlled at systematic? It's like the moment you were born, bound ka na maging slave ng crineate nilang sistema.

So, kaya may void century? 

Yes, I think so, sa pagpili ni Lily kay Joyboy, which is freedom, nagkaron ng malayang mundo. 'Yun 'yung century na inalis nila sa history. 

Ah, pangalawang pinakamataas na uri ng pagmamahal. 

Ha? Hmm... Nakonek mo pa 'yun? 

Huwag mo sabihing nakonek mo 'yan lahat, tapos 'yung simpleng connect A to B 'di mo napagtugma? Mali ako ng tawag sa'yo, kasi hindi ka naman tanga. Pero siguro hindi pa nag-eexist ang word na saktong idedescribe kung anong klase ka mag-isip o umunawa. 

So, mapanganib nga 'no? To the point na naclaim ni Imu ang tinatawag nilang the devil who rules the world.

Exactly. All because of Lily or all for Lily.

Kaya minsan, naiinis ako pag may meme na dumaan sa feed ko mocking the pain and heartbreak of Imu as if we've never been to that kind of pain. Naniniwala na ko sa sinasabi mong hindi humuhupa ang pangalawang pinakamataas na uri ng pagmamahal. At siguro kaya sila tumatawa kasi rare nga lang 'yun.

Exactly. Sapat nang rare 'yun, biruin mo ilang century ang magiging void, kung hindi. 

Void lang naman siya kasi hindi na nilagay sa mga history books or inalis sa history. Pero I doubt na it was wiped out or obliterated.

So, that freedom is somewhere out there?

Yes.

A place where Imu is not welcome? 

A place where a changed Imu is welcome. An Imu who is embracing freedom as well and not power.

Pero may nakalimutan ka, he is carrying the second highest form of love for Lily. The Lily who chose Joyboy over him.

If he is indeed carrying the second highest form of love, di ba sabi mo kahit pa maging pag-aari ng iba ang puso ng mahal niya, mananatili lang ang pagmamahal niya, it's not the kind of love na ipinipilit. I remembered you said that clearly.

Oo nga, pero baka kasi I'm speaking for myself. Baka iba pala si Imu.

What? You are speaking for yourself? You are carrying the second highest form of love? Aba, aba, who's the unlucky girl? 

---

Wow, deadma. Well, kung igigive up ni Imu and desire nya to control the world and the power over it, tingin ko, ang matitira na lang talaga sa kanya ay 'yung pangalawang pinakamataas na uri ng pagmamahal. And hindi na 'yun mapanganib.

Mapanganib 'yun. Sa tingin mo ba kaya lang yun naging mapanganib dahil sa desire nya sa mundo? Stand alone ang pagiging mapanganib ng pangalawang pinakamataas na uri ng pagmamahal, katulad ng sinabi ko sa'yo. Kung sinasabi mong hindi na wipe out ang void century at binura lang sa history. Etong pagmamahal na meron si Imu kaya talaga 'nun gumunaw ng mundo para kay Lily.

Well, sabi mo baka you're speaking for yourself lang.

Hayaan na nga natin si Oda d'yan. Istorya niya 'yan. Kahit naman magbigay tayo ng mga teorya, siya pa rin ang gagawa at tatapos ng kwento ni Imu.

Tatanong-tanong ka, 'di ka pala ready sa sagot ko. The world ia not ready for my thoughts nor the way I think. Gawan mo ng one word yan. 'Tas yun ang itawag mo sa kung paano ako mag-isip o umunawa. 

Let's call it by your name then. Sherielize. You think sherielizedly, it enlightens and worries me at the same time.

Enlighten ba talaga? O siya, pababa na kami ng summit ni Frank, wala nang signal sa ibang parte ng bundok. Ingat ka d'yan. 

Ingat.

-------

Pangalawang Pinakamataas na Uri ng Pagmamahal

Alam mo yung pangalawang pinakamataas na uri ng pagmamahal?

Parents' love. 

Hindi. 

Naranasan o natagpuan ko na ba yun? Kasi paano ko 'yan masasagot kung di ko pa pala yan naranasan. 

Antanga mo naman kung hanggang ngayon, hindi mo alam. 

Grabe ka naman, paano kung 'di ko pa nga naranasan, pagbibintangan mo pa kong tanga. 

I-explain ko sa'yo ha. Ang pangalawang pinakamataas na uri ng pagmamahal ay 'yung mahal ka nang buong ikaw, hindi lang sa metapisikal pero maging ang kaluluwa mo. Uunahin niya ang kaligayahan o nakabubuti sa'yo bago ang sarili niya. Kaya niyang ialay ang lahat sa'yo, gawin ang mga bagay para lang masiguro na maganda at maayos ang kalagayan mo. 

Hindi ba 'yan parents' love? 

Hindi nga. Ang parents love nag-eexist dahil galing ka sa similya at egg cell nila, dugo't laman ka nila kaya ka nila mahal. Pero 'yung pangalawang pinakamataas na uri ng pagmamahal, hindi natatali dun, o sa simpleng atraksyon, 'yung tipong kahit hindi ka nahawakan sa kamay, handang ibigay ang lahat sa'yo kesa hodang barabas pala ang nakaraan mo, kesa hodang hindi masuklian ang pagmamahal na meron siya, kesa hodang may ibang magmay-ari ng puso mo, kesa hodang mag-iba ang mga landas niyo, hindi hihinto ang uri ng pagmamahal na 'to. 

Ang martir naman nun. 

Hindi martir. Mapanganib. Kaya madalas hinahadlangan 'to ng langit. 

Bakit hahadlangan ng langit ang ganun kadalisay na pagmamahal? 

Dahil mapanganib nga. Just think of the possibilities na pwedeng mangyari kapag hindi nahadlangan ang ganung uri ng pagmamahal. 

Edi mundong puno ng pag-ibig. 

Mali, mundong puno ng paghihiganti at mundong hahayaan niya lang magunaw kung kapalit naman nito masaya at maayos ang buhay ng taong mahal niya. Mundong kahit kelan, kaligtasan mo lang ang pipiliin niya kahit gaano karami pa ang isakripisyo niya.

Oo nga, mapanganib nga. Hindi ko tuloy alam kung matutuwa ba ko o malulungkot pagnakatagpo ako ng ganyang pag-ibig. 

Bakit, tingin mo ba hindi ganuon ang uri ng pagmamahal sa'yo ni Frank? Swerte mo, pagnakatagpo ka ng pangalawang pinakamataas na uri ng pagmamahal, bibihira lang yun, rare. Kaso, tanga ka, tingin ko kahit makatagpo ka nun, di mo mamamalayan. 

How sure are you na tanga ko sa bagay na 'yun? 

Kasi sa haba - haba ng explanation ko, 'di mo pa ding maamin na ikaw nga ay tanga nga. O siya, kunin mo na lang yung bisikletang 'to, maglalakad na lang ako pauwi, mataas ang gasolina ngayon dahil sa gyera sa Middle East, 'wag ka muna magmotor. 'Wag mo kalimutan yung helmet ha. Isuot mo at ayokong makapatay ng tao dahil lang nabangga ka at nabagok ang ulo mo.

Siraulo! Oo na, sige na! Hinihintay na ko ni Frank sa bahay. Ibalik ko na lang sa'yo pagnagroll back ang gasolina. 

Asa ka pa 'dun? Anyway, 'wag mo na ibalik. Pamana ko na yan sa'yo. Mamaya may flight ako pa Toronto. 

Ha? Pambihira ka. Bakit pamana? Di ka na ba babalik? 

Hindi na. Ano sama ka?

Siraulo!

Sige na, hinhintay ka na ni Frank. 

Seryoso nga iiwan mo na ang lugar na 'to? 

Kanina pa ko seryoso sa lahat ng pinagsasabi ko. Buti nga nagpakita pa ko sa'yo bago umalis. 

Siraulo! Buti kamo, sinipot kita. Panu pala kung hindi, edi--

Edi sesendan kita sa messenger ng sunset. 

Siraulo, di ko yun magegets. 

Tingnan mo, edi tanga ka talaga. 

Siraulo! 

Siguro nga. Isang tanga at isang siraulo, magkasama ngayon. 

...

...

Dalawin ka na lang namin ni Frank dun. 

Ikaw bahala. Sige na, may mga aayusin pa kong gamit, istorbo ka na.

Tse.

Seryoso, umalis ka na, sakyan mo na yang bike, wag ka na magpaabot ng dilim. O, yung helmet sabi, eto, o. 

Ingat ka sa byahe mo. Balitaan mo ko sa buhay mo dun sa Toronto. Hangad ko, kahit sinasabi mong mapanganib, makatagpo ka dun ng pangalawang pinakamataas na uri ng pagmamahal.

Susubukan ko. 

Deserve mo 'yun.

Sige na, tutuloy na ko.

Kita tayo sa hinaharap.

Baka hindi na, masyadong mapanganib. 

Ha? Tingin ko naman huhupa na 'yung gyera. Lahat naman humuhupa.

Hindi ang pangalawang pinakamataas na uri ng pagmamahal.

Sigurado ka?

Tandaan mo 'to, kahit tanga ka, ma--

Siraulo! Sige na, lumakad ka na nga. Paano, salamat dito sa pamana mong bike ha.

Ingat. 

Ingat.

....... 

....... 

Heto Na Naman

Heto na naman ang panahon kung saan tinatawag ako ng pagsusulat, 

Iwan ko daw ang anumang ginagawa ko at mas lumapit sa kanya

Siya daw ang bahala sa akin na para bang may kapalit na salapi ang bawat kong titik

Mahirap hindian, o hindi ko kayang hindian

Nakapaglabas na ko ng mga tula at kwento

Pero heto siya hinihila pa din ako sa kanya

Wala kong inspirasyon, tugon ko sa kanya, 

"Sinungaling..." sabay pitik sa aking bunbunan

May mga bagay na hindi ko sa kanya maikukubli

"...wala kang inspirasyon sa trabaho, 

pero sa akin, umaapaw,

na kung minsa'y iyong pinipigilan pa

Ako na lang kasi ang trabaho mo, nagsusumamo ako"

Ngumisi ako, ano pa nga ba?

Oras nga ng trabaho ko at heto, ikaw ang ginagawa ko.

Aking Ikaw

Sa ika-pitong beses kong pagbagsak

ika-labing apat Mo akong sinalo

palaging sobra ang bigay Mo

kung minsan ay nag-uumapaw pa ito

Ikaw ang ilaw, sandigan, at lakas

ang tanging kapit sa mga paghakbang

inari Mong Sa'yo 'di dahil karapatdapat ako

kundi dahil sa kung sino Ka at ano ko Sa'yo

Sapat nang marinig ang lagi Mong sambit

"Hindi ka maaagaw, palagi kang sasamahan"

"Mahal kita mula pa nung una, 

ngayon, at walang hanggan," nawa'y 'di ko makal'mutan.

Saka Na

Minsan ko nang sinabi, 

Na ang paglikha ko ng katha,

Di nakabase sa palakpak ng kung sino

Ngunit, may panahon, 

Na humihingi ito ng tugon, tulad ngayon,

Ayos lang bang ako naman ang hihingi niyon?

Ipagkakait ko muna sa mundo

Ang mga kathang nagdudulot ng tanong

Saka na ibabahagi ang bigat ng pagnanais ituloy... 

Pagkat para saan pa ang pagsamo,

Kung wala namang handang tumugon

Ikaw ba'y napangiti, napangisi, o nadurog ko

Ilalapat na lang muna sa espasyo, 

Na laan lang sa mga matang tunay na may gustong 

Maglakbay sa bawat titik, tugma, pangungusap, tutunghayan

...ang ating kwento

That Love

I told a story that perhaps confused you, 

It made you question your worth

Because the story I told is not fitting with yours

The story said the damsel learned how to fight

Alongside with the love that showed her to step

The love that have strengthen her as she walks

It said that perhaps that is the reason why,

Why we simply can't tear them apart

It confused you, because you were there too

You said, "just as when her world is colliding

it's not just 'that love' that is helping her survive, 

I am there too fighting the battles for her"

She knows it and she feels it, 

That perhaps is the curse of the depthness of your love 

It confused her too, how the reality can take a hold of it.

Of Books and Nightmares

There are books that give me nightmares 

The ones I read the pages as if I'm enchanting devils

And everytime he sees me, devastated with the words

He knew he had to ask the question

Why do you still read something that could destroy you?

A song answered, "another version of me I was in it" 

I grin, and perhaps made the enchanted devils shiver

I answered him, to remind me that I'm still human

That I still feel things that perhaps angels wouldn't 

So ask me again, why do I read something that could destroy me

To know that aside from love, I can still feel fear,

That aside from joy, I can know where sadness is from

That I can ask brokenheartedly, why there is such suffering?

To face the devil and have the audacity to grin bigger than him

Palagi Kang May Kasama

Hindi pa kita nakasama mag-isa

Palagi, kahit sa pagdalaw mo sa panaginip,

Palagi kang may kasamang isa o dalawa

Hindi ko alam kung iyun ba ang iyong gusto

O baka takot lang ang tadhana sa ikaw at ako

Maiwan ang tayo sa isang ispasyo't magkaron ng delubyo

Ngunit, kung meron man akong pinaniniwalaang dahilan

Sila'y mga nagsisilbing protekston mo lamang

Sa mga panganib at pagkasira na maaring idulot ko muli sa'yo

Maraming beses na kitang dinala sa panganib

Maraming beses mong inalay ang 'yung buhay sa akin

Nakita nila, nakita ng mundo at tadhana ang dalisay at wagas mong pagmamahal

Palagi kang may kasama, nung minsan nga nagalit pa sila

Huwag ko na daw banggitin ang 'yong ngalan

At tinanggap ko lang ang hagupit ng poot nila

Tama lang sila, ngunit sana'y alam nila

Na katulad nila'y nais kong manatili kang ligtas at buo

Malayo at malaya sa aking tanikala

Ngunit nung minsang sinubukan kitang ngitian, 

Tinanong ng 'yung kasama kung ba't pa kita nginingitian

Hindi ako sumagot ngunit naunawaan ko ang buong konsepto

Bakit nga ba kita ngingitian pa, 

Kung di ko naman paninindigan ang idudulot nito sa'yong ligaya? 

Kaya't hahayaan ko na lang humadlang sila maging ang tadhana

Ngunit aaminin kong patuloy kong dadalhin ang tanong

Takot ba ang tadhana sa delubyo ng ikaw at ako?

O isinumpa ng langit ang ganuong klase ng pag-ibig?

Outside the Comfort

You only love me in your comfort

outside it,

you left me wondering if I'm hard to love

That, perhaps,

is the greatest betrayal of your love, 

making me question its existence

Because, my love, 

if your love for me is real, 

why is it not felt outside your comfort?

Gaano | How Deep

Gaano

Naiinis ako sa tuwing maririnig kong nanghihinayang ka

Na para bang ginawa mo ang lahat para ako'y manatili

Na para bang narinig ko kung gaano mo ko iniibig

Isa lang naman ang dahilan kung bakit siya at hindi ikaw

Sa mga pagkakataong nakita mong dapat tumigil

Sumuong siya at siniguradong payapa ako sa kanyang bisig

Nung napawari ka sa mga demonyong iyong namasid

Lalo niya akong niyakap at itinaboy silang palayo sa akin

Habang ikaw ay natutulala, patuloy siyang humahakbang

Sa iyong pagsambit ng mga panalangin para sa akin, 

Siya ang naging tugon, mga pagdinig sa 'yong mga dalangin

Ngayon, napagtanto mo na ba ang iisang dahilan kung bakit siya?

Giliw, hindi ka naman kumilos para ako'y makamtan,

Nakakabingi ang pagmamahal niya, habang ang sa'yo'y,

Di ko alam kung nagawa bang marinig kahit ng malamyang hangin

Kaya nakakainis sa tuwing maririnig kong nanghihinayang ka

Ano bang ginawa mo para ako'y manatili?

Lubos ko siyang minamahal, huli na para sabihin mo kung gaano ang sa'yo

How Deep

I find it funny hearing how much you're regretting now

That as if you've done everything to make me stay

That as if I've heard how deep your love is for me

If you look at it, there's only one reason why him, not you

In circumstances that you foresee as a halt

He bravely kept going to secure my peace

When you got distracted by the demons you saw lingering, 

He held me tighter and chased them all away

While you are left wondering, he is taking actions

You utter prayers for my whole being, 

He is the answer to your prayers for me

Now, do you get to see the only reason why him? 

Oh you funny thing, you did not pursue me at all

His love is expressed so loud and in echoing sounds, while yours,

Is perhaps, not even heard by the soft breeze

That's why I find it funny hearing you regret it

Did you at least try to make me stay? 

I've grown deeply in love with him, it's too late to let me know how deep is yours

Oo

May isang enkwentro na ikwekwento ko sa'yo,

Nagusap kami ng taong pinagseaelosan mo, 

Ah, hindi ba? Okay, edi hindi, o siya,

Hayaan mong ituloy ko na nga ang istorya

May mga bagay kaming pinagusapan, 

Pero dun tayo sa highlight ng kwentuhan, 

Tinanong niya ko kung kaya ko ba siyang mahalin, 

Sa mahabang panahon o walang katapusan, 

Na walang ibang iibigin kundi siya lang, 

Sandali akong nag-isip at sumagot ng "oo" 

Ngumiti siya... O, teka, san ka pupunta? 

Sandali nga, at hindi pa naman tapos ang istorya, 

Sigurado ka? Sigurado kang ayaw mo na malaman pa?

Kung 'yan ang gusto mo, sige, umuwi kang luhaan, 

Pero kung ako sa'yo makikinig pa ko ng ilang minuto

Mamaya ka na kasi mainis, at basta s'akin ay makinig,

Kasi alam mo bang nakakatawa kung iyong iisipin,

'Di ba't ako'y sandaling nag-isip bago tumugon ng "oo"

Rumihistro sa isip ang basehan ng aking sagot na 'to

Isang tunay at dalisay na imahe ang malinaw na tugon

Nakita kita, at kung gaano katagal na kitang iniibig, walang iba

Oo, kaya kong magmahal ng walang iba, sa mahabang panahon, 

Giliw, ikaw ang basehan ng aking tugon.