Masyado mong inasa sa buwan at mga tala

Spoken Words Poetry: Marahuyo

Ito 'yung oras at panahon na nakangiti ka sa akin,

Oo, sa akin. At ako'y yumuko, 'di nakayang makipagtitigan sa'yo.

Ito 'yung bigla mong tinawag ang pangalan ko 

at ako'y lumingon ngunit 'di nakinig sa mga sumunod mong salita, pagkat nadidinig pa din ngalan ko sa iyong tinig. 

Ito 'yung unang pagkakataon na nagtama ang ating mga mata, at yung mga sumunod pa. Na pareho tayong umiwas, marahil ay nahihiya pa. 

Ito 'yung sa t'wing kasama kita na para bang walang halaga 'yung ingay ng mundo pagkat ikaw at ako at ang oras na 'to ay sapat na upang umikot ang ating mundo. 

Ito 'yung pagdampi ng labi mo sa aking noo, ilong o labi at ako'y yayakapin na tila ba nawala ang pagod at sumapat sa anumang nagkukulang. 

Ito 'yung kahit sa dami ng tao sa mundong ito tayo'y nagtagpo at umibig at sa isa't isa'y nanatili pagkat hindi lahat ay taglay ang marahuyong ito. 

Marahuyo ng pag-ibig na tanging makakamtan lang ng dalawang pusong handang tumupad sa pangako sa isa't isa at hindi bibitaw. 

Ito 'yung nagawa kong sumulat ng tula patungkol sa'ting dal'wa, kulang sa tugma ngunit sapat upang maunawaan ng pusong hanap ay hiwaga. 

Spoken Words Poetry: Kathang Isip

Heto na nga ba ang sinasabi ko...
Sabi ko naman sa'yo 'wag mo dagdagan ng 'forever' sa dulo ang 'i love you' mo.
Tingnan mo, unti-unti na tayong naglalaho...
Dahil sinta, totoo ang sinasabi nila: ang 'forever' ay kathang isip lamang.

Pero ganun pa man, nandito pa din sakin ang pag-asa...
Pag-asa na hindi tayo hahantong sa dulo ng tadhana.
Dahil sinta, minsan ko 'ding inakala na ang tulad mo ay kathang isip lamang.
Pero dumating ka at ako'y niyakap... minahal at tinanggap.

Pinatunayan mo na ang pinangarap kong istorya ng pag-ibig...
Ay makakamit sa reyalidad na aking kapit-kapit.
At ang iyong pagdating, ay nagdulot ng kulay at ngiti
Sa mga gabi at araw na dati'y lubos akong sawi

Ngunit sinta, anong nang nagaganap sa ating dalawa?
Tila binabawi mo na ang kulay at ngiti na iyong hatid?
Na kahit laksan mo ang iyong tinig sa pagbigkas ng mga katagang 'mahal kita'
Hindi na ito marinig ng puso kong ikaw lang ang ipinipintig
Kahit nadudurog na ito sa sakit na nadadama
Dahil tila ba'y may iba ka na, at ito'y aking damang-dama
Sabihin mo man na ito'y kathang isip ko lang
Alam kong ika'y nagdadahilan lang...
Sinisubukang lumusot sa mga paratang kong alam naman nating totoo.

Sinusubukan mong ilayo ako sa sakit..
Sakit sa katotohanang ako'y di mo na iniibig.
Ngunit kahit anong iwas pa ang iyong gawin
'Di mo maikukubli sa akin na meron nang pumalit.
Na kahit sabihin mong paulit-ulit na ito'y aking kathang isip
'Di mo na maiaalis na patuloy akong masawi
Sa 'twing nadadama ko ang yakap mo na hindi na ganun kahigpit...
Sa 'twing binibigkas mo na ako'y mahal mo, dahil dama ko na hindi na ito totoo.
Sinta, nagkakamali ka kung inaakala mong hindi ako madudurog sa pagpapanggap mo.

At kahit pa paniwalaan ko ang sinasabi mo, na ang mga duda ko sayo'y kathang isip ko
Duon pa din ang bagsak natin sa dulo
'Pagkat minsan nang naging totoo ang kathang isip ko
Di ba nga't dumating ka sa buhay kong ito?

Kaya sinta, maaari bang tapusin ko na?
Tapusin ang sakit na patuloy kong nadadama.
Kathang isip o reyalidad man na mayroon ka nang ibang sinisinta,
May dulo pa ding naghihintay sa ating tadhana.

At kahit may pag-asa pa sa aking natitira,
Na hindi hahantong sa wakas ang ating kabanata.
Mas gugustuhin kong ika'y maging masaya't malaya, kahit sa piling ng iba.
Sinta, maaari mo nang iwan ang kathang isip na binuo nating dal'wa.

Spoken Words Poetry: Minahal Kita

Akala ko ikaw na. Akala ko, nakita ko na.
Pero totoo nga yata ang sabi nila --
Madalas mali ang akala.

Paano mo ko nagawang saktan?
Saang parte ba ako nagkulang?
A, oo nga pala, lagi nga pala akong kulang.

Ang dami mong inilihim sakin,
tapos sasabihin mong ako'y lubos mong iniibig? Nakakalito, dahil oo, naramdaman ko naman ito - yung sinasabi mong pagmamahal mo ng todo.

Kaya nga kita minahal ng lubos,
dahil hindi ka naman nagkulang
para ito'y lagi kong madama ano man ang aking kalagayan.

Pinahalagahan ko ang pagmamahalan natin,
dahil akala ko, nakita ko na nga ang kabiyak ng aking puso't damdamin.

At marahil ay wala ngang kabiyak ang puso ko… Meron siguro, pero puro pagpapanggap lang kagaya mo.

Bakit mo nga bang hinayaang umabot sa ganito, kung saan sobrang sakit na ang maidudulot ng ating paglalayo?

Minahal kita, e.
Nag-iisa ka sa puso ko,
kahit madaming lumalapit,
pinili kong sayo manatili,
dahil nga mahal kita
At pinapahalagahan ko ang sinasabi mong pag-ibig mo sa akin.
Ngunit ang totooy parte lang pala ng inyong plano.

Ano bang ginawa kong kasalanan sa inyo?
Pakisabi naman o!
Bakit kahit malayo na ako,
hinahabol pa rin ako ng multo niyo?
O marahil kayo ang takot sa sarili niyong multo.

Alam mo ba kung anong pinakamasakit?Pinakamasakit, ay ginago mo ako.
Ginago mo ang taong sinasabi mong mahal na mahal mo.

Kaya ngayon, iwan mo na ko,
bitawan na natin ang isa't isa.
Ayoko na ng larong sinimulan niyo.
Sapat na siguro ang sakit na idinulot niyo para masabing kayo na ang nanalo.
Kayo ng mga kakampi mo.

Ang tanga ko,
Ang tanga-tanga ko na pinaniwalaan ko ang huwad mong pag-ibig.
Mahal, minahal kita ng totoo at walang halong pagkahuwad iyon.
Oo sige na, kayo na ang panalo.

At itong mga salitang ito
'Tong mga letrang nababasa mo.
Para sayo talaga 'to,
Literal at ni di ko hinaluan ng pagpapanggap.

Mahal, bakit mo ginago ang taong sinasabi mong mahal na mahal mo?
Itinuring pa naman nating ang Diyos ang sentro ng pagmamahal mong huwad sa akin.

Minsan lang mapaamo ang lion,
Ngunit sino ba sa atin ang tunay na lion?

Spoken Words Poetry: Pasko sa Buhay mo

Lukas 1:30-31

(30)At sinabi sa kaniya ng anghel, Huwag kang matakot, Maria: sapagka't nakasumpong ka ng biyaya sa Dios. (31)At narito, maglilihi ka sa iyong tiyan, at manganganak ka ng isang lalake, at tatawagin mo ang kaniyang pangalang JESUS.

Madalas kong masilayan
tuwing sasapit ang kapaskuhan,
mga palamuting makukulay at naggagandahan
Masasayang tugtugin kahit sa paligid na matamlay
Mga taong abala na tila ba sila'y masaya
Masaya… Sa paparating na wari ba'y isang hiwaga

subalit ako'y napapatanong sa kabila ng magandang representasyon
Matanong ko lang ang kasalukuyang henerasyon,
Ano ba talagang meron dito sa okasyon?
Bakit nagpapagal tayo isang imbitasyon,
Kagaya ng meron ngayon dito sa ating lokasyon?
Anong ganap ang meron ngayon?

Dapat bang magdiwang ng Pasko
Dahil ito'y isang bakasyon…
Bakasyon? Pero bakit tila ika'y pagod?
O marahil abot tenga ang ngiti
Dahil 13th month at bonus ay nakamit…
Nakamit? Ngunit bakit parang kulang pa rin?

Siguro nga'y tama ang sabi nila…
Ang Pako ay para lamang sa mga bata.
Hilingin daw kay santa klaws ang iyong nais…
Makakamit depende kung naughty or nice…
Sila ninong at ninang ay kamustahin,
Tiyak yan na mayroon sayong nakatabi.

Ngunit bakit iyon ang isinisiksik sa kanilang murang isip?
Magsabit ng medyas sa hating gabi
O di kaya'y magabang sa ilalim ng Christmas tree…
Bakit di na lang sinabi ang totoong pangyayari?
Na sa araw na ito'y may higit na niluluwalhati?
Higit sa mga nais mong makamit…

Itinuturo sa paaralan ang history
Kung ganun ba't di natin palaganapin ang Christmas History
Yung pangyayari na may regalong dumating
Regalo na dapat ay buong puso nating tanggapin…
Isang pangyayari na sa kabi-kabilang ng ating paghingi at pagangkin...
May Isang nagbigay at sumapat sa lahat ng kulang sa atin…

Ating alalahanin ang kapanganakan ng Tagapagligtas natin?
Yung sanggol na pagasa ng sanlibutan na sadyang kay dilim
Balutan man ito ng mga makukulay na palamuti,
Kumikislap na ilaw Kagaya nung namamasid natin sa gabi,
Itodo man natin ang lakas ng masasayang tugtugin sa tabi
Mabangi man ang kapitbahay mo sa Pamasong awitin
Hindi mo maitatanggi na ang mundo'y madilim
Nababalot ng lungkot kahit ang lahat ay may salo-salo…
Kung walang ang Kristo na sentro ng Pasko..
Mali… Kung wala ang Kristo sa sentro ng buhay mo.
Dahil dapat ang Pasko ay hindi lang bukas o ngayon.

Ano nga ba ang nasa puso natin?
Kamusta ang tunay na diwa ng Pasko sa iyong buhay araw-araw at gabi-gabi?
Para ka bang bata na nakatuon sa hinihiling at nais makamit?
O para bang ikaw yung nagpapagal, naghahanda ngunit nasan ang iyong ngiti?
Saan ka ba nakatingin? At sinisunod mo pa ba ang kanyang tinig?
Espesyal pa ba ang Pasko sa buhay mo Disyembre man o hindi?

O baka nakalimutan na natin…
Na yung Sanggol na isinilang para sa atin…
At Siyang Tagapagligtas na namatay din para sa atin,
Ang tunay na kailangan natin…
Siya yung sapat na liwanag na dala'y tunay na saya sa ating Pasko Disyembre man o hindi...
Liwanag sa mundong sadyang kay dilim at higit sa kahit anong palamuti…

Kung wala pa si Kristo Hesus dyan sa Pasko sa loob ng puso mo…
Bakit hindi mo siya alalahanin at papasukin?
At iyong mapagtatanto na araw-araw pala ay Pasko..
Yung tunay na Pasko… higit sa palamuti at magagarbong disenyo.
Ating tanggapin at ipalaganap ang pinakaimportanteng regalo…
Yung pag-ibig ng Diyos na nagbibigay kaligtasan sa kahit sino
Na Siyang namatay upang tayo'y matubos
At iyon ang tunay na diwa ng Pasko -- kung saan si Hesus ang sentro…

Akda nina: Berto at Shella

Spoken Words Poetry: Higit Akong Namangha

Sa bawat abakada na natutunan
Sa bawat 1 plus 1 o 9 tayms 9 na nasagutan
Sa bawat tama o mali na nakamtan
May ilang katotohanan ang aking napag-alaman

Sa aking tahanan mayroong magulang
Sa paaralan nandyan si sir at ma'am
Sabay na nagtyatyaga para sa aking kinabukasan
O anong palad ko pala na sila'y nariyan

Ngunit patawad aking ama at ina..
Pagka't higit akong namangha sa guro ko kanina..
Bukod sa pagmamahal na mayroon siya sa aming mag-aaral..
Bukod sa pag-aalaga at pasensya niya sa amin araw-araw..
Bukod sa talino at kaalaman na 'di niya ipinagdadamot kahit kami'y pasaway..
Bukod sa mga katangiang iyon at sa mga hindi ko pa nasabi ngayon..
Maaring isa rin siyang ina o anak o kapatid na may obligasyon..
Ngunit paanong ang pagmamahal sa amin ay nandun?
Paano niya nagawang magmalasakit sa 'di niya kaano-ano o kadugo?
Paano niya napagsasabay mahalin at gampanan ang dalawang mundo?
Dalawang mundo na araw-araw ay sabay niyang sinusuong.
Responsibildad sa lehitimong pamilya at pangalawang tahanan na wari'y nagkukumpetensya..
Ngunit nakakamangha na kaya niyang pakalmahin ang dalawa..

Naiintindihan ko ang pagmamahal mo sa akin, aking ina at aking ama..
Pagka't ako'y inyong anak; karugtong ng puso at diwa..
Ngunit higit akong namangha sa guro ko kanina..
San niya hinuhugot ang pusong taglay niya?
O anong hiwaga ang pag-ibig niya para sa kinabukasan ng mga anak ng estranghero at di niya kakilala.

Spoken Words Poetry: Kapag Dumating na Ang God's Best Mo

Kapag dumating na ang God's best mo, maaring ikaw ay magtanong..
"Lord, siya na po ba talaga? Lord, bakit siya?"
Maaaring ika'y magduda at maaring ika'y magtaka
Ngunit, sana'y magtiwala ka.

Kapag dumating na ang God's best mo, wag ka sanang makampante..
Patuloy mo siyang ipanalangin umaga at gabi..
Alagaan mo yung pusong ipinagkatiwala niya sayo..

Kapag dumating na ang God's best mo, at hawak mo na yung kamay niya sa palad mo..
Mangako ka na walang luha na pupunasan ang mga iyon.. sanhi ng pait at sakit sa iyong piling..

Kapag dumating na ang God's best mo, siguraduhin mong alam na niya ang buong detalye sayo..
Huwag ka magtangkang maglihim, maliit na bagay man iyon..
Maging panata mo sana ang pagsasabi ng totoo..

Kapag dumating na ang God's best mo, mas makikilala mo siyang lubos..
Malalaman mong hindi siya perpekto at malamang may ugaling kaiinisan mo..
Pero sana huwag kang bumitaw..

Kapag dumating na ang God's best mo, may mga pagdadaanan din ang relasyon niyo..
At sa pagiibigan niyo dapat Diyos ang sentro,
Kung hindi, malamang guguho kayo..

Kapag dumating na ang God's best mo, maaring ang mundo'y magdiwang at maaaring may magtaas rin ng kilay..
Alin man dun ang maging reaksyon nila, sa Diyos lang ang tingin niyong dalawa..

Kapag dumating na ang God's best mo, maari bang huwag kang makalimot?
Wag mong iwawaglit sa'yong isip na siya yung pinangarap mo..
Ni 'wag mong kakalimutang naging laman siya ng mga panalangin mo..

Kapag dumating na ang God's best mo, tandaan mo na siya ay God's best mo..
Hindi God's best ng Nanay o Tatay mo, o ng mga kaibigan mo.. Siya ay God's best mo.. Yung the best para sayo..

Spoken Words Poetry: Oras

Nakikita mo ba ang orasan sayong likuran?
Nabilang mo ba ang pag ikot nito, mula nung pagsilang mo hanggang sa kasalukuyan?
O kahit, kaninang pagdating mo, hanggang sa nagyon? Nabilang mo ba?
Malamang hindi, at malamang…wala ka ring pake.

Pero kung tatanungin kita, kelan ang iyong kapanganakan?
Sigurado akong alam mo ang kasagutan..
At kung tatanungin kita, kung ikaw ba'y ligtas na,
Sa tingin ko nama'y lahat tayo dito'y Christian..
Kahit na ang totoo'y ikaw lang ang makakasagot niyan..

Kung miyembro ka ng Curch of Jesus Christ, palasak na sayo ang Salvation..
Sampu, isang daan, limang daan, ilang bes na ba tong dumaan? Sa tengang mong sadya bang may natandaan?
At kung meron man, nasan?

Kasi kung nakatanim sa puso't isip mo,
Ang nalalaman mo tungkol sa Salvation..
Hindi maaring kontento kang ikaw lang!
Ibabahagi mo to sayong magulang!
Kapatid, kamag-anak, kaybigan..
Kapit-bahay, katrabaho, maging sino man yan!
Kaaway man o punagkakatiwalaan..
Ibabahagi mo na si Hesus ang kaligtasan!

Kapatid, paalala ko lang naman..
Hindi lang 'to para sayo, maging ako ay tinatamaan..
Kung sa piling ni Hesus, ika'y masaya..
Bakit hindi mo Siya ibinahagi sa nakasabay mo kanina?
Kung naramdaman mo ang pagmamahal Niyang nag-uumapaw..
Bakit yung taong nanakit sayo, hindi mo mabahagian at mapatawad?
Kung natutuwa kang sa langit ay mapupunta ka,
Bakit yung tatay mo, hindi mo isama?
At yung lahat ng taong iyong nakilala?
Hahayaan mo bang sa impyerno sila mapunta?
Hahayaan mo bang di nila madama
Ang dakilang pag-ibig ng Diyos sa buhay nila?
Hahayaan mo bang maging bulag sila
Sa katotohanan na alam mo naman pala..
Pero pinipili mong i-isang tabi muna,
Dahil sa tingin mo'y ang oras ay mahaba pa..
Dahil hindi ka pa handa at nahihiya ka..
Kelan ka magiging handa, pagsila'y wala na?
Kapag huli na ang lahat at sila'y nakabaon na sa lupa!

Kapatid sayang! Sayang yung oras..
Sayang yung mga pagkakataong,
Dapat nakilala na nila yung Kaligtasan..
Sayang yung koneksyon o relasyon na meron ka sakanila..
Dahil hindi mo sila naikonekta sa Diyos na meron ka!

At sa huli, haharap ka..
Maaring tanungin ka ng Diyos kung bakit di mo sila kasama..
At maaring makita mo sila..
At tatanungin ka nila kung bakit hindi ka nila kasama..
Kung bakit hindi mo ibinahagi sakanila
Ang katotohanan ng Bibliya?
Gayung sa lupa, kayo ang magkakasama..

Sabi nila, wala ng pagtangis sa langit..
Pero para sakin iyon ay masakit..
Na ikaw ay kapiling ng Diyos at sila'y hindi..
Hindi ko alam kung paanong ang sakit na yun ay mapapawi..

Kaya kung sa tingin mo, marami pang oras..
Kapatid, maari bang tumingin ka ulit.
Hindi lang para sayo napako si Kristo.
At hindi mo hawak ang oras ng mundo.

Spoken Words Poetry: Babalik Ako sa Dating Ako!

Ang sakit... Ang sakit-sakit!
Pero kulang… kulang ang mga salitang yun para maipaliwanag ko kung gaano kasakit ang mga salitang binitawan mo sa akin…
Hindi sapat ang mga salitang 'to para malaman ng mundo kung gaano ako nasasaktan ngayon...
Hindi naman paminta ang puso ko pero durog na durog ito... Babe, bakit mo dinurog?

Ano bang pagkakamali ko?
Bakit ipinagpalit mo ko?
Oo nga pala, perpekto ang kurba ng katawan niya!
Pero diba, ako naman yung mahal mo?

Alam mo kasalanan mo naman to e… kasalanan mo kung bakit ang taba-taba ko ngayon!
Kada labas natin, halos lahat ng kainang madaanan, lagi mong sinasabi, 'babe, tara kain tayo unli rice o!'
Kahit hindi ako gutom, babe... Kumakain ako para masabayan lang ang kasibaan mo!
Dahil gusto ko, sabayan kumain ang taong mahal ko...
Natatandaan mo pa ba? Kapag may nababalitaan kang promo sa mga restaurant? Sinusundo mo ko sa bahay para puntahan natin, kasi nga kuripot ka din... Gusto mo maka-lamon ng marami pero sa murang halaga... Babe, tinanggap kita... Tanggap kong matakaw at kuripot ka...
Pero bakit ngayon parang ako pa ang nagkulang?
Kasalanan ko ba kung naging mataba ako dahil sa pagmamahal ko sayo?

Babe... Saksi ka sa katawan kong mala-coca-cola... Sana sinabi mo nalang na yun pala ang gusto mo… Edi sana, pinanatili ko sa ganung estado ang katawan ko...
Sana sa bawat tatlong ulit mo ng kanin, nag-half rice lang ako...
Sana sa bawat order mo ng chicharon, nag-monggo nalang ako...
Sana, imbes na sinulit natin ang Wednesday promo sa Starbucks, nag-tsaa nalang ako…
Kasi babe, kung alam ko lang na ipagpapalit mo ako, dahil sa katawan ko, magtitiis ako para lang hindi lumobo! At para di ka na nanloko...

Pero ginawa mo na!
Iniwan mo na ko at ipinagpalit...
Nasa harap mo na ang lechon,
pero pinili mo pa rin ang hipon...
Sige, tatanggapin ko ang naging desisyon mo...
Kahit minsan iniisip ko na kaya ba 'babe' ang napili mong tawagan natin dahil plano mo to?!

Pwes, papalayain na kita... Katulad ng pagpapalaya ko sa mga bilbil sa ilalim ng baba at tyan ko..
Kakalimutan kita... Kasabay nang paglimot ko sa mga listahan ng kainang may unli rice..
Iiwasan na kita... At lahat ng matatabang putahe na ihahain sa aking harapan..
At kagaya ng mga alaala nating matatamis, itatapon ko ang lahat ng sweets...
Tatakbo ako palayo sayo, at gagawin ko yun araw-araw dun sa oval na malapit samin...
At sa halip na alak ang inumin ko dahil sa sobrang sakit ng ginawa mo, tubig na may lemon ang lalaklakin ko...
At isang beses sa isang linggo, makikipaglaro ako ng badminton dun sa crush ko!
Lahat nang mga 'to, gagawin ko kahit maka-move on na ko sayo... Hindi ko na uulitin ang istorya natin..

Ibabalik ko ang dating ako... Yung dating ako, bago pa kita nakilala... Aalisin na kita sa sistema ko... Ngayon naisip ko, wala ka naman palang naging magandang dulot... Salamat sa Diyos dahil wala nang 'tayo' at ginising Niya ako... Panahon na para bumalik sa dating ako... Pero tandaan mo, hindi na ako babalik sa iyo! Magsama kayo ng hipon mo!